သပ်ပုရိသ ဇာတ်၊ ကောင်းမှု့၏ တန်ခိုး

သပ်ပုရိသ ဇာတ်၊ ကောင်းမှု့၏ တန်ခိုး ရှေးပဝေသဏ္ဍာန် ကာလတုန်းက၊ မြတ်စွာဘုရားရှင် သက်တော်ထင်ရှား ရှိတော်မူစဉ်အခါ၊ သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန် ကျောင်းတော်ကြီးမှာ “အနာထပိဏ် သူဌေး” ဆိုတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါး ရှိပါတယ်။ သူဟာ သဒ္ဓါတရား ထက်သန်မှုနဲ့ ပေးကမ်း စွန့်ကြဲမှုအတွက် နာမည်ကျော်ကြားသူ ဖြစ်ပါတယ်။ တစ်နေ့သောအခါ သူဟာ မြတ်စွာဘုရားနဲ့ စကားလက်စုံ မ က် နေ တုန်း အနာထပိဏ် သူဌေးက ဘုရားရှင်ကို လျှောက်ထားပါတယ်။ “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်တော်မျိုးဟာ အရင်ဘဝတုန်းက အလွန်တရာ ဆင်းရဲနွမ်းပါး ခဲ့ရပါတယ်။ အစာရေစာ ပြတ်လပ်ပြီး အဝတ်အစား မရှိ၊ နေစရာ အိမ်တောင် မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်မျိုးဟာ အလှူအတန်း ပေးကမ်း စွန့်ကြဲတဲ့ ကောင်းမှု့ကို အမြဲတမ်း ပြုလုပ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီ ကောင်းမှု့ကံကြောင့် ဒီဘဝမှာ သူဌေး ဖြစ်ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ဘုရားရှင် တပည့်တော်ကို အရင်ဘဝ အကြောင်းကို ဟောကြားတော်မူပါဘုရား” လို့ လျှောက်ထားပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်က အနာထပိဏ် သူဌေးကို ဒီလို ဟောကြားတော်မူပါတယ်။ “အနာထပိဏ်၊ ရှေးဘဝတုန်းက သင်ဟာ မဟာကောသလ မင်းကြီးရဲ့ ပြည်မှာ ဆင်းရဲသား တစ်ယောက်အဖြစ် မွေးဖွားခဲ့တယ်။ သင်ဟာ အလွန်တရာ ဆင်းရဲသော်လည်း ကိုယ်ကျင့်တရားကို မစွန့်လွှတ်ခဲ့ဘူး။ မနက်တိုင်း ထမင်းချက်ပြီး အိမ်ရှေ့မှာ ထားတယ်။ လမ်းသွားလမ်းလာ ဆင်းရဲသားတွေ လာယူစားသောက်ကြတယ်။ သူတို့ဟာ ဝမ်းဝရင် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဆိုကြတယ်။ ဒီလို ကုသိုလ် ကောင်းမှု့ကို အမြဲတမ်း ပြုလုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သင်ဟာ ဒီဘဝမှာ သူဌေး ဖြစ်ရတယ်။ ဒါဟာ ကောင်းမှု့ကံရဲ့ တန်ခိုးပဲ” လို့ ဟောကြားတော်မူပါတယ်။ အနာထပိဏ် သူဌေးဟာ ဘုရားရှင်ရဲ့ တရားတော်ကို ကြားနာပြီး ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်ကာ ကြည်ညိုစိတ် ပိုမို တိုးပွားလာပါတယ်။ (ဤဇာတ်လမ်းသည် အနာထပိဏ် သူဌေး၏ အရင်ဘဝအကြောင်းနှင့် ကောင်းမှု့ကံ၏ အကျိုးကို ဟောကြားထားခြင်း ဖြစ်ပါသည်။)